si no si no si si si no si…
101010101010000010101111100101010
10100010101010111010101010101010101
00101010101010101010100010101010000010111111101
01011010101010010010010100101010100
101010101001010101
—¡Qué poema, es fabuloso!
—Lo que más me gusta es el título: “si no si no…”, es tan evocador, tan analógico…
